Հասարակ աղջիկը հեքիաթում

C360_2015-10-22-15-09-49-031Միշտ սիրել եմ հեքիաթներ: Այնտեղ կան բարի հերոսներ, կախարդական երևույթներ, հրաշք պատկերներ…

Այդպիսին էր աշնանային Համշենը, Անին, Կարսը: Ես` որպես հասարակ աղջիկ, վախենում էի ոտք դնել այդ աշխարհ: Կարծում էի կփչացնեմ այդ պատկերները, ավելորդ կլինեմ հեքիաթի սյուժեում: Բայց գիտենք, որ հեքիաթը ձգում և կանչում է բոլորին: Ինձ էլ տարավ այնտեղ:  Բայց ու՞ր են հերոսները, ու՞ր է բարին, որը պետք է հաղթի չարին, ու՞ր է հրաշքը, կախարդանքը: Չկա ոչինչ: Ամեն ինչ անկենդան է: Միայն հեքիաթային պատկերներ են ու վերջ: Իսկ ես հասարակ աղջիկ եմ,ով իրականում չի կարող փոխել որևէ բան: Չի կարող գտնել կախարդական փայտիկը, կանչել հերոսներին…

Ու այդ հեքիաթում ես մնացի միայնակ: Հայացքով և սրտով քաղեցի այդ պատկերները, զգացողությունները ու բերեցի ինձ հետ  իմ տուն, իմ աշխարհ:

Ֆոտոշարք`

C360_2015-10-22-15-41-53-902 2015-10-18 16.31.38 2015-10-18 17.19.12 2015-10-19 14.18.06 2015-10-19 15.10.28 2015-10-19 15.10.50 2015-10-19 15.24.20 2015-10-19 15.35.21 2015-10-20 11.10.45 2015-10-20 14.54.17 2015-10-21 15.00.42 (1) 20151020_151456 C360_2015-10-22-15-05-05-579 C360_2015-10-22-15-12-34-933 C360_2015-10-22-15-16-15-503 C360_2015-10-22-15-18-01-609 20151019_145806

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s